روزهايي كه گذشت

در مطلب قبل از اولين تجربه سوپ خوردن مهدي نوشتم... الان مهدي من از بين ميوه ها به موز و سيب رو خيلي دوست داره

غذاهايي كه براش درست مي كنم و نمي خوره و برمي گرده و كلي غصه مي خورم:

سوپ: عدس- جعفري - گشنيز- هويج- سيب زميني- ماهيچه و قلم گوسفند- مرغ - گوجه- آبليمو - جوانه گندم و جوانه عدس - ماش و اسپاگيتي و گاهي به جاي اسپاگيتي برنج

فرني و حريره بادام: آرد برنج و آرد گندم - بادام - كره - وانيل - شير پاستوريزه

زرده تخم مرغ و مقداري پوره سيب زميني - گاهي زرده تخم بلدرچين

سرسفره ناهار خانواده مقداري خورشت به همراه گوشت يا مرغ و مقداري ماست

ناهار مهدي: آبگوشت  همراه كته بسيار نرم شده 

عصرانه بيسكوييت مادر به همراه شير نرم شده

شام : مقداري از آبگوشت  به همراه نان

البته يك وعده غذا يك وعده شير به مهدي ميدم تا كلسيم بدنش كم نشه. و مهدي اين غذاها رو با خوردن چند قاشق ديگه نمي خوره و ميزاره كنار... كه با مشاوره به دكترش گفت به مرور خوب مي شه. مهدي داروهاش رو هم نمي خوره يعني دهنش رو محكم مي بنده و وقتي به زور دارو بدم با تف كردن بيرون مي ريزه

اما از كارهايي كه توي اين مدت مهدي ياد گرفته انجام ميده.

كاملا ميشينه - با نگه داشتن جايي تا چند ثانيه سرپا مي مونه - با روروئك كاملا راه ميره در حد دويدن- كنجكاويهاش نسبت به وسايل منزل و اطرافش زياد شده- با افراد غريبه حسابي غريبگي مي كنه و اين بخاطر اينكه توي سرماي زمستون بعد از سرماي شديدي كه خورد بيرون نمي بردمش. مهدي ما به غير 2 تا دندون پايين كه در آورده بود سه تا دندون ديگه بالا درآورده كه دوتاش خيلي كوچيكن. مهدي دست مي زنه - باي باي مي كنه- دست ميده- غر مي زنه - مي خنده - از تاريكي زياد مي ترسه - خودش رو خيلي لوس مي كنه. بعضي وقتا براي اينكه زيرگردنش رو بوس كنيم گردنش رو به سمت بالا خم مي كنه- به صداهاي موزيك علاقه داره - به نواي قران گوش مي ده و از اول تا آخر ساكت مي مونه و خيلي كارهاي بامزه ديگه

اما كلمه هايي كه مي تونه بگه: عمه - دد- بابا - آره - نه - بده رو مي گه اده- مامان - به شير ميگه مي و به غذا ميگه م م و ديگه فعلا حضور ذهن ندارم.